buhay bampira for the last time..

time check: 10:20..aus..kaso mas maaga na qu matutulog dahil nga sa may pasok na bukas..simula na nman ng homeworks, projects, quizzes at kung nau-ano pang pakana ng mga titser namin na sa tuwing titingnan ko ay parang may tumutubong sungay na sa kanila dahil sa ang isa kong hindi ko maaalis sa katawan ay ang katamaran..

“matulog ka na..patayin mo lahat ng ilaw..saran mo yong pinto sa harapan..magtoothbrush ka pag tulog mo..”

hmmm..narinig ko na naman ang aking mudra..nakakainis, fourth year na ko at sinasabihan pa rin ako ng mga ganoong bagay..alam ko na naman iyon eh..pero gaya nga ng sabi ng ibang tao..hmmm..lalo na pag tumatanda na sila..kailangang intindihin..pero bakit ganoon? nagagalit pa din tayo sa kanila..hehe..cguru nature na nting iyon lalo na ang mga kabataan ngayon..

anyways..tularan niyo ako..haha..buong araw akong nakaharap sa monitor na tinitingnan ko ngayon, kasi ba naman, wala lang, nakakatamad gumawa ng mg adapat gawin eh..

ito ang mga dapat gawin..

project sa english..apat na istorya..haaay..haba nun..mapost nga dito , para maibahagai ko naman..

notes sa mga kwadernong parang libro..ayos nga eh..kaso di pa tapos..dami ko pa hahapitin..lalo na sa notebook ng subject na pinakaayaw ko sa lahat..ENGLISH..shocks..haha..ang gusto ko lang magsulat ng english, magsalita ng english..cguru ayoko lang sa techer ko..hehe..

ano pa? iyon lang nman, kakaunti kaso ako iyong tipo ng taong perfectionist na kailangang perpekto ang lahat ng bagay..dahil ayon nga sa post kong pagiging kontento, haay..ang hirap ng buhay na ganoon..

pero anyways ganoon talaga..sabi nga ng kaibigan ko:

“hindi mahirap ang mabuhay..ang tao lang ang nagpapahirap nito..”

hmmm..ayoko na..

time check: 10:45..

alis na ko pag 11pm na..

haaay..minsan ang sarap ng buhay lalo na pag nafeel mo na iyong contentment na nafeel ko na kaso, mali pla..

“wag ka mag-expect ng kung ano, basta gawin mo lang iyong dapat gawin, wag ka matakot sa iicpn ng iba..kaya mo yan..nasa likod mo lang aqo, lingon k lng pag di mu na kaya..”

iyan ang narinig ko sa kanya..

siguru makukulili na ng bonggang-bongga ang tenga mo dahil kung binasa mo man ang karamihan sa blog ko eh puro na lang ako nag-eemo-emohan..kasi ba naman..ayokong maramdaman toh..waaah..panic na..

pero kahit ganito man ang nararamdaman ko eh, alm ko naman na anjan si god..bagong taon ko ito, salamt at nabuhay pa ako, bakit? di na ba dapat? haaay..ewan, mag7ulo buhay ko ngayon eh..

ayoko na..waaaah..

may iniintay sana akong tawag ngayon mula sa kaibigan ngunit nagtext siya..di daw xa makakatawag..sayang nman..isa siyang kaibigan na pag hinayaan ko ang nararamdaman ko ay happy ending kaso, di pwede..

(may nahulog na bagay sa bubong, nagulat ako..pusa ata iyon..)

haaay..usapang kaibigan..di ko matapos ang blog qu tungkol sa kanila eh..baka matagal-tagal pa iyon..pero may naisulat na kong isa..tungkol kay polly..hanapin mo lang anjan iyon..

ang saya naman, kahit papaano’y may nagview na ng blog kong ito..astig..sana magtuluy-tuloy..but wait..not for fame..just want to express my own perceptions about a thing called life..

itong mga pinag-iiisip ko ngayon ay siguro , di ko na maiisip sa susunod na mga araw dahil marami na akong gagawin sa aking school life..marami requirements eh sa bi ko nga kanina..

para naman hindi masayang ang pagbabasa ng post na ito dahil sa nakikitang paligoy-ligoy na mga salitang ginamit ko, hayaan mo akong magbigay na lang ng isa sa mga tinatawag kong “perception in life” na nabago dahil lang sa segment ng mel ang joey kani2na lang..

hindi ko masyadong narinig at nabasa sa tv iyong quote eh..

ito iyong bago matapos ang mel and joey, ung may quotable quotes na sinasabi si mel at itatranslate ni joey..

kung di mo alam, wla kang puso, ay este, di ka pla kapuso..senxa naman kung kapamilya ka..kapamilya? basahin mo iyong kwentuhang twilight ha?

haay..ito iyon..

“hindi sayang ang oras na gingamit mo kung gusto mo ang ginagawa mo sa oras na iyon..”

hmmm..tama ba ito o mali? para sa akin may kaunti sigurong pagkakamali, bakit? dahil una, time is gold, pangalawa, ang oras ay hindi nasasayangkapag gusto mo ang ginagawa mo pero di ba may mga bagay na mas gustu at mas kailangan mo? tinganan mo ko ngayon, nagsusulat..gusto ko gawin ito..pero parang may guilt sa akin kasi di ko pa nagagawa ang mga project ko..di ba?

pero mas malaki sa part ko na hindi nasasayang ang oras mo kapag gustu mu ang isang bagay..dahil, oras mo iyon..karapatan mong maging masaya sa buhay mo.. at kahit may katamaran ka sa katawan at gustu mung gawin ang mga bagay na nakakalibang at kahit tamarin ka ay magagaw mo pa rin, tama pa din iyon..live your lifef to the fullest..to the extent ..haaay..

at ang lahat ng bagay, nangyayari dahil may dahilan..lahat ng bagay, nagaganap dahil may mangyayari..at lahat ng bagay, dumadaan sa tinatawag nating destiny (na tayo ang gumagawa..) at sobrang haba pa ng panahon na ating lalakbayin upang matapos ang destiny na iyon..

in short, magpakasaya ka ngunit lagyan mo ng disiplina at temptasyon sa mga bagay na hindi dapat maging sobra..

one is enough..

two is too much..

thre is a poison that kills a person..

iyan ang mga sermon ng magaling kong ama..kung di cguru kami nabuhay ng aking mga kapatid at kung di cla nagkakilala ng ina ko at kung hindi siya nagbalak na mag-asawa, pari na cguru ang taong iyon..

hmmm..nagkaroon tuloy ako ng idea na gumawa ng post tungkol sa aking ama..intayin mo na lang iyon dada..wow sosyal..hehe..

mga nabanggit kong tao ngayon ay masasabi kong mahahalaga talaga sa akin..(makakaroon kaya ng halaga sa ‘yo angmga taong hindi mo kakilala? oo nga naman..^-^)

mga kaibigan, mga pamilya(dami..), kamag-anak, kakilala..haaay..lahat sila , mahalaga na sa akin dahil sinasabi ng iba jan, sila na ang bumuo sa iyo eh..iyon un..

ay..time check: 11:01..

aus, at ako’y hahayo na tungo sa paraiso kung saan hindi simoy ng hangin, halimuyak ng bulaklak at kagandahan ng kapaligiran ang makikita, kundi alon na nagngangalit, bangin na matarik, at kwebang nkinakain ang lahat ng bagay malaki man ito o maliit..

hehe..angg lalim na naman, ito lang iyon…

alon na nagngangalit? teachers..nagngangalit ang mga teeth..haha..

banging matarik? expectations..parang maihahalintulad ko sa paghulog sa bangin kung magkamali man ako at mabigo ang mga expectationg nila..iyon..

ung kweba? kabiguan..kabiguan..kabiguan..

oo, hindi maiiwasan, pero, kung paulit-ulit na lang ang pagkakamali, iyon mismo, walang mangyayari sa buhay mo..haay,..

uh xa..tama na muna ito..
salamt sa iytong pagbasa..

ito na ang huling gabi na ako’y magiging bampira(magpupuyat..)

gudalak sa lahat ng aking gagawian..nawa’y sa pagtupad ko ng purpose ko in life( mkatulong sa iba, maging anjan plgi sa kanila..) ay magawa ko ring magtagumpay sa aking mga pansariling ninanais..

haaay..kaya ko ba tong pagsabayin? bahala na……ako.. kung ako’y mananatiling ganito o maghahangad pa ako ng mas mataas pang kalawakan..

hanggang dito na lang..